آخرین اخبار

  • تور رصدی مقبره شیخ حافظ برسی شهر زواره

    باشگاه نجوم زاوش و کانون گردشگری فرهنگسرای بهمن برگزار می کند: تور رصدی مقبره شیخ حافظ برسی شهر زواره در نزدیکی روستای ادامه مطلب
  • تور رصدی روستای حاج آرش شهر زنجان

    باشگاه نجوم زاوش برگزار می‌کند: تور رصدی روستای حاج آرش شهر زنجان ادامه مطلب
  • پنجمین نشست ماهیانه باشگاه نجوم زاوش

    پنجمین نشست ماهیانه باشگاه نجوم زاوش به همراه مباحث نجومی رویداد های نجومی اخیر هلال ماه جمادی الثانی بناهای نجوم قمر دوم ادامه مطلب
  • پنجمین نشست ماهیانه باشگاه نجوم زاوش

    پنجمین نشست ماهیانه باشگاه نجوم زاوش آخرین نشست سال 1395 همراه مباحث نجومی جذاب ارائه خواهد شد · رویداد های نجومی اخیر · هلال ادامه مطلب
  • چهارمین نشست ماهیانه کانون نجوم زاوش

    چهارمین نشست ماهیانه باشگاه نجوم زاوش با عناوین زیر در روز یکشنبه 3 بهمن 1395 در مکان سالن اجتماعات کانون ها برگزار ادامه مطلب
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
شرکت فضایی «ویرجین گلکتیک» (Virgin Galactic) حالا برای فضاپیمای «اسپیس شیپ ۲» SpaceShipTwo یک مجوز عملیات تجاری دریافت کرده است.
شرکت فضایی «ویرجین گلکتیک» (Virgin Galactic) حالا برای فضاپیمای «اسپیس شیپ ۲» SpaceShipTwo یک مجوز عملیات تجاری دریافت کرده است.
اسپیس ایکس از زمان شروع آزمایش‌هایش در سال ۲۰۱۵ تا به حال پنج موشک فالکن ۹ را فرود آورده است، اما حالا یکی از آنها را آزمایش کرده تا ببیند که آیا می‌تواند دوباره پرواز کند.
امروز شرکت SpaceX که در زمینه هوا و فضا فعالیت می‌کند برای چهارمین بار موشکی را پرتاب کرده تا با موفقیت آن را روی یک سکوی شناور درون دریا بنشاند اما باز هم در رسیدن به این هدف با شکست مواجه شده است. موشکی که SpaceX پرتاب کرده دو هدف جداگانه داشته؛ هدف اول رساندن ماهواره ارتباطی SES-9 به درون مدار زمین بوده و دیگری فرود آمدن موفقیت آمیز موشک روی سکوی شناور بر روی دریا. این موشک در رسیدن به هدف اول خود موفق بوده اما باز هم در زمان فرود، نتوانسته به صورت کامل و موفقیت آمیز روی سکو بنشیند.ایلان ماسک امروز در توییتی گفت: «موشک فرود سختی بر روی سکو داشت، انتظار نداشتیم این دفعه جواب دهد، اما پرتاب بعدی شانس بالایی دارد.»SpaceX اعلام کرد که انتظارات خود را برای این پرتاب پایین نگه داشته است، چرا که دلایلی مختلفی موفقیت آمیز بودن فرود آن را تهدید می‌کند. برای مثال سرعت این نمونه موشک خاص، بسیار بیشتر از موشک‌هایی است که تاکنون توسط SpaceX آزمایش شده‌اند. سرعت این موشک خاص به این دلیل زیاد بوده که SpaceX قرار بوده ماهواره‌ای را با خود حمل کند تا آن را درون مدار ثابت زمین (GEO) قرار دهد که ۱۰۰ برابر بالاتر از مدار پایینی زمین (LEO) قرار دارد. اسپیس ایکس حالا توانسته ماهواره را در ارتفاع 22 هزار مایلی از خط استوا مستقر کند و به این واسطه قادر خواهد بود برای مناطق شمال شرقی آسیا، جنوب آسیا و همچنین اندونزی سرویس‌های ارتباطی لازم را مهیا کند. اما دلیل دوم فرود آمدن بر روی یک سکوی شناور متلاطم بوده که مسلما از استحکام و تعادلی مانند زمین برخوردار نیست. همانطور که می‌دانید پیش از این اسپیس ایکس توانسته بود موشک خود را با موفقیت بر روی سطح ثابت زمین فرود بیاورد.همچنین از قبل گفته شده بود که این موشک تقریباً همه‌ی سوخت خود را برای رساندن ماهواره به مقصد مصرف خواهد کرد و انرژی کافی برای بازگشت به سکوی پرتاب اولیه را نخواهد داشت.در هر صورت اسپیس ایکس هنوز از یک شانس بزرگ دیگر برخوردار است و ماسک اعلام کرده که این بار شانس ما برای فرود موفقیت آمیز موشک بر سکوی شناور روی دریا بسیار بالا خواهد بود.
محققان ناسا در حال ساخت یک بادبان الکتریکی هستند که می‌تواند در یک یا چند دهه آینده به فضاپیماهای رباتیک در سفر بر روی بادهای خورشیدی به سمت فضای میان‌ستاره‌ای با سرعت بی‌سابقه کمک کند. به گزارش سرویس علمی ایسنا، سیستم پیشرانش بادبان الکتریکی محققان مرکز پرواز فضایی مارشال ناسا به جذب باد خورشیدی می‌پردازد که جریانی از پروتون‌ها، الکترون‌ها و سایر ذرات باردار است و با سرعت بیش از 1.6 میلیون کیلومتر در ساعت از سمت خورشید به فضا منتشر می‌شود. پروژه سیستم انتقال سریع الکترواستاتیک هلیوسفر برای ساخت و گسترش بادبان الکتریکی تاکنون دو بار از سوی برنامه مفهوم‌های پیشرفته مبتکرانه ناسا موفق به دریافت بودجه شده است. فضاپیمای حاوی بادبان الکتریکی از 10 تا 20 سیم برخوردار خواهد بود که هر کدام یک تا 20 کیلومتر طول داشته و بسیار باریک و به اندازه 25 میکرون قطر دارند. در مقایسه عرض موی انسان تنها 50 میکرون است. به گفته محققان، کاوشگر برای محکم نگهداشتن این سیم‌های بلند باید دور خود بچرخد. به گفته محققان، یک انحراف مثبت ولتاژ بالا بر روی سیم‌ها که جهت‌گیری عادی نسبت به جریان باد خورشیدی دارد به تحریف پروتون‌های پخش شده پرداخته و منجر به نیروی واکنشی بر روی سیم‌ها می‌شود. طی دوره‌های چند ماهه این نیروی کوچک می‌تواند فضاپیما را با سرعت بسیار بالایی به جلو براند. یک واحد نجومی به اندازه 150 میلیون کیلومتر یا فاصله بین خورشید و زمین است. دورترین فاصله‌ای که یک فضاپیمای ساخت دست بشر تاکنون پرواز کرده، کاوشگر وویجر 1 ناسا بوده که از زمان پرتاب در سال 1977 تاکنون حدود 134 واحد نجومی سفر کرده است. بادبان الکتریکی تا حدی شبیه به ایده فناوری قایقرانی خورشیدی است که در حال حاضر در فضا اجرا شده است. برای مثال، هیچ کدام از آن‌ها به نیروی محرکه نیاز ندارند. اما فضاپیمای قایقرانی خورشیدی به جمع‌آوری فشار تابش خورشید و نه باد خورشیدی می‌پردازد و بادبان‌های واقعی دارای ماده فوق بازتابنده را بجای سیم‌های دارای بار الکتریکی مورد استفاده قرار می‌دهد. فناوری این محققان نشان می‌دهد که فضاپیمای قایقرانی الکتریکی می‌تواند بیشتر از نقطه‌ای که کاوشگر قایقرانی خورشیدی نیروی خود را در آنجا از دست داد، ادامه دهد. به همین دلیل یک بادبان الکتریکی می‌تواند طی 10 سال، کاوشگر را از هلیوسفر که لبه محدود تاثیر خورشید است و باد خورشیدی به واسط میان‌ستاره‌ای برخورد می‌کند، خارج کند که این میزان دو برابر سریعتر از بادبان خورشیدی است. البته هنوز مشخص نیست که این ایده عملی باشد. یک کاوشگر قایقرانی الکتریکی باید به دستگاهی موسوم به تفنگ الکترون مجهز باشد تا بار مثبت سیم‌ها را تامین کند. محققان هنوز مطمئن نیستند چه میزان انرژی برای بکار انداختن یک تفنگ الکترونی بر روی فضاپیمای قایقرانی خورشیدی لازم است. دو مدل رقابتی در مورد چگونگی شارژ شدن مواد در پلاسما دارای نتایج متفاوتی هستند. یک مدل نشان می‌دهد که این مقدار قابل ملاحظه است و دیگری بر این مبنا است که روش واقع‌گرایانه‌ای برای تولید این میزان انرژی بصورت آنبرد وجود ندارد. این محققان بزودی آزمایشات محفظه پلاسما را آغاز خواهند کرد و باید تا یک یا دو سال آینده به این بینش برسند که کدام مدل واقعی‌تر است.
فضاپیماها به 8 دسته تقسیم می شوند.
ناسا رسما اعلام کرد فضاپیمای وویجر 1 وارد فضای میان ستاره‌ای شده است. سوالات زیادی درباره این فضاپیما و آینده آن وجود دارد که دانشمندان ناسا به آنها پاسخ داده اند. محمود حاج‌زمان: هفته گذشته ناسا اعلام کرد فضاپیمای وویجر 1 که 36 سال پیش به فضا پرتاب شد، رسما از منظومه شمسی خارج شده و پا به فضای میان ستاره‌ای گذاشته است. این خبر اگرچه در ذات خود خبر بسیار مهیجی است؛ اما در عین حال، سوالات زیادی را ایجاد کرده است: چه اطلاعاتی را می‌توان از وویجر 1 دریافت کرد؟ چطور با گذشت این همه سال وویجر 1 هنوز نیروی مورد نیاز خود را تامین می‌کند؟ چه زمانی وویجر 1 با آدم فضایی‌ها مواجه خواهد شد؟خوشبختانه، دانشمندان و مهندسان پشت سر این پروژه به بسیاری از این سوالات پاسخ داده‌اند که گزیده آنها را با هم مرور می‌کنیم. با توجه به اینکه وویجر 1 هم اکنون بسیار دورتر از آنچه انتظار می‌رفت قرار دارد، چطور هنوز می‌توان اطلاعات ارسالی آن را دریافت کرد؟بخش اعظم آن مرهون پیشرفت چشمگیر فناوری روی زمین طی دهه گذشته است که ما را قادر ساخته سیگنال‌های بسیار ضعیف رادیویی را از فاصله‌ای بسیار دور دریافت کنیم. آیا وویجر 1 هنوز قادر به گرفتن عکس و ارسال آن به زمین است؟پس از گرفتن عکس معروف «نقطه آبی کم‌فروغ» در سال 1990 / بهمن 1368، دوربین‌های وویجر 1 خاموش شدند تا در انرژی مصرفی و حافظه رایانه‌ای آن صرفه‌جویی شود. تمایز میان فضای میان ستاره‌ای و فضایی که به عنوان منظومه شمسی شناخته می‌شود چیست؟در اصل هنوز هم تفاوت کاملا واضحی میان این دو وجود ندارد. هم اکنون تفاوت این دو بر مبنای تعریف پلاسما و ذرات است. در حال حاضر، وویجر 1 توسط ذراتی احاطه شده که از سایر ستارگان، و نه از خورشید آمده‌اند. اما پیش از این، وویجر در احاطه ذراتی با منشاء خورشید بود. سایر تعاریف نیز در بر گیرنده الزامات تغییرات جهت میدان مغناطیسی است. چه مدت طول می‌کشد تا سیگنالی از وویجر 1 به زمین برسد؟سیگنال‌های ارسالی توسط وویجر با سرعت نور حرکت می‌کنند، 17 ساعت طول می‌کشد تا به زمین برسد. وویجر 1 چه نوع اطلاعاتی را به زمین ارسال می‌کند؟اطلاعات علمی که در حال حاضر توسط وویجر 1 به زمین ارسال می‌شود عبارتند از: اندازه‌گیری‌های ذرات پر انرژی، داده‌های مغناطیس‌سنجی، داده‌های امواج رادیو پلاسما، اندازه‌گیری‌های طیف فرابنفش (که در حال حاضر به نفوذ ذرات میان ستاره‌ای واکنش می‌دهد). چه مدت طول می‌کشد تا انرژی وویجر 1 تمام شود؟انرژی کافی برای کار کردن فضاپیما و همه ابزارهای علمی آن تا سال 2020 / 1399 وجود دارد. در آن زمان، ما شروع به خاموش کردن تدریجی ابزارهای علمی آن می‌کنیم که تا سال 2025 / 1404 طول خواهد کشید. در نهایت، ماموریت صرفا مهندسی وویجر 1 تا سال 2036 / 1415 امکان‌پذیر است. پس از آنکه وویجرها خاموش شدند، آیا ما کماکان قادر به ردیابی آنها خواهیم بود؟متاسفانه خیر. بدون وجود سیگنال ارسالی از فضاپیما نمی‌توان موقعیت آن را در فضا شناسایی کرد. آیا وویجر تا ابد به راه خود ادامه خواهد داد؟سرعت فعلی ویجر 60 هزار کیلومتر بر ساعت است و تغییری در آن ایجاد نخواهد شد. بنابراین ویجر تا ابد به حرکت خود ادامه می‌دهد. در مقایسه با گوشی‌های همراه هوشمند امروزی، پردازشگر و حافظه وویجر 1 چه وضعیتی دارد؟حافظه آن 270 هزار بار ضعیف‌تر است، و عملا هیچ پردازنده واقعی به معنای امروزی در آن وجود ندارد. در صورتی‌که وویجر 1 با نشانه‌ای تردیدناپذیر از حیات بیگانه روبه‌رو شود، آیا پروسه عملیاتی خاص یا رسمی برای مواجهه با آن وجود دارد؟متاسفانه در دفترچه راهنمای علمی ماموریت، هیچ اشاره‌ای به این نکته نشده است!
مقدمه تا کنون سه نوع اصلی فضاپیما ساخته شده است: ماهواره ، کاوشگر بدون سرنشین و فضاپیمای با سرنشین. همه‌ی فضاپیماها برای رفتن به فضا به موشکهای قوی نیاز دارند.

اخبار موزائیکی هفته

  • پیش فرض
  • عنوان
  • تاریخ
  • تصادفی

کانون نجوم زاوش در یک نگاه

  باشگاه نجوم کانون علوم در فرهنگسرای بهمن از سال 1379 با تشکیل کلاسهای آموزشی در دوره های مقدماتی و متوسطه برای گروههای سِنّی مختلف شروع به کار نمود. فعالیت رشته نجوم از همان سال 1379 به دبیری آقای مهندس عتیقی شروع شد و از ابتدای نیمه دوم سال 1381 با فراخوانی دوباره اعضاء، باشگاه شکل گرفت و از اواخر سال 1381 با نام «باشگاه نجوم زاوُش» رسمیت بیشتری یافت، و بیش ازگذشته با جدیت تمام به برنامه های نجومی پرداخت. چنانچه تا کنون 23 نشست علمی در زمینه های مختلف علم نجوم برگزارکرده است.   از سال  1384هم باشگاه نجوم به دبیری بنده مرحله جدیدی را شروع کرده است. و اکنون یکی ازفعالترین باشگاههاست. اما در این بین با برگزیدن اهدافی  بر آنست که روح جستجوگری در افرادعلاقه مند به نجوم اغناء شود و مسیر زندگی عادی تنوع بیشتری یابد.  

دبیر کانون نجوم زاوش

علیرضا ولیاری

فعالیت های کانون

از جمله خدماتی که در کانون نجوم زاوش ارائه می گردد،می توان به جلسات هفتگی اشاره نمود که روز یکشنبه هر هفته برگزارمیگردد. و برگزاری نشستهای علمی رصد رویدادهای نجومی "کسوف،گذر سیارات..." اجرای شب های رصدی برگزارنمودن شامگاه های رصدی رصد هلالهای ماه های قمری بر روی برج نجومی و...   

علیرضا  ولی یاری